Jedną z stosowanych form zabezpieczenia uregulowania należności podatkowych jest zastaw skarbowy. Związek publicznoprawny może z niego skorzystać w sytuacji kiedy zobowiązanie podatkowe powstało w skutek wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania. Co jest istotne i warte odnotowania zastaw przysługuje na wszystkich ruchomościach należących do podatnika służących wykonywaniu działalności gospodarczej albo wolnego zawodu. Powstanie samego zastawu jest tożsame z dniem w którym został wpisany do rejestru zastawów.

Zgodnie z regulacjami zawartymi w przepisach ordynacji podatkowej zaokrąglenia podstawy opodatkowania dokonuje się w pełnych złotych, natomiast kwoty samego podatku, odsetek za zwłokę i opłat prolongacyjnych do pełnych dziesiątek groszy. W gestii Ministra Finansów leży wydanie właściwego rozporządzenia określającego szczegółowe zasady zaokrąglania podstaw opodatkowania, kwot podatków odsetek za zwlokę i opłat prolongacyjnych.

Zdarza się tak iż organ podatkowy bazując na zebranych informacjach nabiera uzasadnionego podejrzenia iż konkretny zobowiązany podmiot może spróbować uchylić się od wykonania zobowiązania podatkowego. Wówczas zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym organ może przed upływem terminu płatności zobowiązania, tytułem zabezpieczenia płatności, dokonać zajęcia części majątku podatnika. Również zabezpieczenia można dokonać w przypadku wydania decyzji o istnieniu zaległości podatkowej.

Jest naturalne i wskazane by w państwie prawa organy podatkowe dysponowały należytą wiedzą o takich sytuacjach w których powstał obowiązek podatkowy albo też skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe. Szczególnie kiedy zobowiązanie podatkowe powstaje przez wydanie i doręczenie decyzjo ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego , niezbędna jest taka wiedza do precyzyjnego ustalenia chociażby samej podstawy opodatkowania. Istotne bazowe znaczenie mają te fakty i informacje do których dostarczenia zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym zobowiązani są sami podatnicy.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami to organy podatkowe I instancji zobowiązane są do udzielania informacji pisemnej na temat zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego. Uprawnienia do wystąpienia z żądaniem udzielenia takiej informacji posiadają trzy kategorie podmiotów: podatnik, płatnik i inkasent. Oczywiście ustawodawca te uprawnienia obostrzył trzema osobnymi ograniczeniami. Przede wszystkim takie żądanie musi mieć konkretny charakter związany z realiami w jakich funkcjonuje dany podatnik, nie może mieć charakteru abstrakcyjnego oderwanego od rzeczywistości.

Zgodnie z przepisami prawa podatkowego wszystkie podmioty a mianowicie, osoby prawne, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej maja obowiązek sporządzania i przekazywania na pisemny wniosek właściwego organu podatkowego wszelkich informacji dotyczących zdarzeń wynikających ze stosunków cywilnoprawnych które ze względu na swój majątkowy charakter mogły mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. Wszystkie te podmioty muszą również udzielać informacji dotyczących umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi.

Kiedy wymaga tego ważny interes publiczny Minister Finansów na mocy przysługujących mu ustawowych uprawnień może wydać rozporządzenie którego treścią będzie wydłużenie terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego.

Zdarzają się takie sytuacje w których brak jest danych niezbędnych do prawidłowego i precyzyjnego określenia podstawy opodatkowania. ( również kiedy dane wynikające z ksiąg podatkowych prowadzonych przez zobowiązany do tego podmiot na to nie pozwalają) W takich sprawach właściwy organ podatkowy określa podstawę opodatkowania na zasadzie oszacowania.

W obowiązujących przepisach prawa podatkowego nie znajdzie się definicji dotyczącej odpowiedzialności solidarnej a jednak terminem tym prawo podatkowe się posługuje. Według zapisów zamieszczonych w samej ordynacji podatkowej przepisy zawarte w kodeksie cywilnym dotyczące odpowiedzialności solidarnej również stosuje się do takiej odpowiedzialności w prawie podatkowym.

Zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym podatnik może w pewnych okolicznościach dokonać korekty wcześniej złożonej deklaracji podatkowej. Szczególnie w przypadkach gdy na mocy orzeczenia prawomocnego Trybunału Konstytucyjnego stwierdzone zostało istnienie nadpłaty podatku, podatnicy zobowiązani są do złożenia korekty uprzedniej deklaracji czy też wcześniejszego zeznania.